Autorka: Anna Serwińska
Diagnosta i terapeutka integracji sensorycznej, gabinet Sensorini w Olsztynie
Opublikowano 11 grudnia 2025 · zaktualizowano 28 lipca 2026
Apraksja ruchowa - czym jest i jak wpływa na codzienne życie dziecka?
Apraksja ruchowa to zaburzenie, które sprawia, że dziecku trudno jest zaplanować i wykonać zamierzone ruchy, mimo że ma siłę mięśni i rozumie polecenia. W codziennej pracy terapeutycznej obserwuję, jak bardzo apraksja ruchowa może utrudniać zwykłe czynności - od zapinania guzików po samodzielne jedzenie. Wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy, że niezdarność lub „niechęć” dziecka do aktywności ruchowych często wynika właśnie z problemów z planowaniem i organizacją ruchów.
Coraz częściej pytacie mnie, jak można wspierać rozwój ruchowy dzieci z tym wyzwaniem. Chciałabym podkreślić, że kluczowa jest tu indywidualna praca i odpowiednie podejście bo każde dziecko z apraksją ruchową ma swój wyjątkowy profil trudności. Na początku drogi warto poznać metody, które pomagają dzieciom z poważniejszymi deficytami, o czym szerzej przeczytacie w artykule jak stymulować rozwój ruchowy u dzieci z ciężkimi deficytami neurologicznymi.
Apraksja ruchowa - jak wygląda wsparcie w gabinecie SI?
Prowadząc gabinet integracji sensorycznej, wiem jak duże znaczenie ma spersonalizowana diagnoza i dobór ćwiczeń. Terapia SI (integracji sensorycznej) stanowi bazę, dzięki której uczymy dziecko lepszego czucia własnego ciała, doskonalimy orientację w przestrzeni i rozwijamy świadomość kolejności ruchów. W przypadku dzieci z apraksją ruchową szczególnie ważna jest praca nad tym, by poszczególne ruchy przestały być przypadkowe i stały się uporządkowane.
Jednym z kluczowych elementów terapii SI jest praca nad planowaniem i organizacją ruchów. Przy apraksji ruchowej nie tyle problemem jest wykonanie ruchu co raczej jego zaplanowanie. Dlatego terapia SI musi skupić się na świadomym, stopniowym ćwiczeniu sekwencji ruchowych, często poprzez zabawę i motywujące zadania.
Umów ocenę SI - pracujemy nad planowaniem i organizacją ruchów
Jeśli widzisz, że Twoje dziecko ma trudności z wykonywaniem codziennych czynności, nie zwlekaj - umów ocenę SI. W odpowiednio prowadzonym gabinecie integracji sensorycznej pracujemy dokładnie nad tym by planowanie i organizacja ruchów stały się łatwiejsze. Apraksja ruchowa jest wyzwaniem, ale dzięki terapii SI da się zobaczyć realny postęp. Wiele dzieci zaczyna pewniej korzystać z rąk, lepiej funkcjonuje w przedszkolu, a nawet zyskuje ochotę do samodzielnych prób które do tej pory sprawiały trudności.
Przede wszystkim pamiętam, aby inspiracją do ćwiczeń były realne potrzeby dziecka - to nie tylko zabawa, ale wsparcie funkcjonowania na co dzień. Jeśli chcesz dowiedzieć się, dlaczego niektóre dzieci przy apraksji ruchowej przyjmują charakterystyczne wzorce ruchowe, np. chodzenie na palcach, odsyłam do artykułu dlaczego dziecko chodzi na palcach.
Apraksja ruchowa a emocje dziecka - dlaczego wsparcie jest tak ważne?
Wielu moich małych pacjentów zmaga się nie tylko z ograniczeniami motorycznymi, ale i emocjonalnymi - frustracja złość czy wycofanie są częstą reakcją na własną nieudolność ruchową. Właśnie dlatego terapia SI obejmuje również wsparcie emocjonalne uczenie radzenia sobie z niepowodzeniami i wzmacnianie poczucia własnej skuteczności. Apraksja ruchowa to nie tylko kwestia techniczna - to codzienne emocje nad którymi także pracujemy.
Jeśli ciekawi Cię, czemu dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej często reagują agresją nawet na drobne frustracje zapraszam do przeczytania tekstu o tym dlaczego dziecko reaguje agresją na drobne frustracje.
Podsumowanie - jak SI pomaga przy apraksji ruchowej?
Apraksja ruchowa nie musi być wyrokiem na zawsze. Odpowiednia terapia, indywidualne podejście i cierpliwość mogą przynieść ogromne efekty. Praca w gabinecie SI pomaga wypracować lepszą organizację ruchów, wzmacnia pewność siebie i pozwala dzieciom odkryć radość płynącą z ruchu. Umów ocenę SI i spraw, by Twoje dziecko mogło zrealizować swój ruchowy potencjał!
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej diagnozy ani konsultacji z lekarzem, psychologiem, fizjoterapeutą lub terapeutą integracji sensorycznej. Jeśli niepokoi Cię rozwój dziecka, skonsultuj się ze specjalistą.


Dodaj komentarz