Zaburzenia czucia SI – czym są i jak je rozpoznać?
Zaburzenia czucia SI to trudności które coraz częściej obserwuję w gabinecie podczas pracy z dziećmi. Prawidłowa integracja sensoryczna pozwala rozwinąć dziecku odpowiednie reakcje na bodźce dotykowe lecz czasami dochodzi do sytuacji, w której informacje zmysłowe są zbyt słabo (hipoestezja) lub zbyt intensywnie (hiperestezja) odbierane przez układ nerwowy. W praktyce może wyglądać to tak, że dziecko nie reaguje na ból, nie odczuwa dotyku czy zimna lub przeciwnie – każde muśnięcie ubrania sprawia mu dyskomfort bądź wręcz cierpienie.
Jeżeli nurtuje Cię temat zaburzeń sensorycznych, zachęcam też do przeczytania artykułu na temat wsparcia SI dla dzieci z zaburzeniami koordynacji. To poszerzy Twój obraz i pozwoli lepiej zrozumieć, jak różnorodne mogą być wyzwania rozwojowe.
Zaburzenia czucia SI – jak wpływają na dziecko?
Zaburzenia czucia SI oddziałują na codzienne funkcjonowanie młodego człowieka . Dzieci z hipoestezją często mają urazy, których nie zauważają nie czują „granic” własnego ciała lub szukają bardzo intensywnych wrażeń dotykowych, co bywa niezrozumiałe dla otoczenia. Z kolei dzieci z hiperestezją unikają kontaktu z innymi dziećmi, mają trudność z zabawą w piasku, a nawet z myciem włosów czy noszeniem niektórych ubrań. Moje doświadczenie pokazuje że te trudności nierzadko budzą frustrację i prowadzą do wycofania społecznego.
Czy SI pomaga w pracy z dziećmi z zaburzeniami czucia SI?
Terapia integracji sensorycznej rzeczywiście może znacząco pomóc maluchom z zaburzeniami czucia SI . To przede wszystkim bezpieczna, dostosowana do indywidualnych potrzeb przestrzeń, gdzie dziecko doświadcza kontrolowanego kontaktu z różnymi teksturami i bodźcami. Poprzez odpowiednio dobrane aktywności zwiększamy świadomość ciała, uczymy odróżniania przyjemnych i nieprzyjemnych doznań, a także pracujemy nad regulacją emocjonalną. W praktyce widzę, że już po kilku tygodniach zjaęć pojawia się większa pewność siebie a z dnia na dzień spada poziom lęku przed nowościami dotykowymi.
Zaburzenia czucia SI a profil dotykowy – dlaczego warto się zgłosić?
Nie istnieje uniwersalny przepis na poprawę funkcjonowania dziecka z zaburzeniami czucia SI – każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia. W moim gabinecie Sensorini priorytetem jest szczegółowa diagnoza profilu dotykowego, dzięki czemu mogę dobrać ćwiczenia i materiały odpowiednei dla danego dziecka. Zachęcam, aby przyjść do Sensorini – określimy profil dotykowy i dobierzemy aktywności, które krok po kroku otworzą Twoje dziecko na komfortowy kontakt ze światem dotyku.
Jeśli interesuje Cię także wpływ terapii SI na inne wyzwania rozwojowe, polecam zapoznać się z artykułem o terapii SI przy chorobach mitochondrialnych – znajdziesz tam ciekawe wskazówki.
Zaburzenia czucia SI – podsumowanie i dalsze wsparcie
Podsumowując, zaburzenia czucia SI wymagają uwagi i delikatności ale także profesjonalnego wsparcia terapeutycznego. Z własnej praktyki wiem że wcześnie rozpoczęta terapia i właściwy dobór ćwiczeń otwierają dzieci na nowe doświadczenia i poprawiają ich codzienne funkcjonowanie. Najważniejsze jest, by nie bagatelizować problemu: jeśli widzisz u dziecka trudności w tym zakresie skontaktuj się z terapeutą SI. Pamiętaj że każda interwencja to krok ku lepszej jakości życia Twojej pociechy.
Zachęcam także do sprawdzenia, jak terapia SI radzi sobie w kontekście innych, złożonych trudności rozwojowych . Warto przeczytać analizę skuteczności SI u dzieci z padaczką kontrolowaną farmakologicznie aby mieć szerszą perspektywę.
Dodaj komentarz