Unikanie huśtania SI – kiedy dziecko nie lubi huśtawek
Jako terapeuta prowadzący gabinet integracji sensorycznej bardzo często spotykam się z pytaniem: „Dlaczego moje dziecko nie lubi hutśawek?”. Unikanie huśtania SI bywa dla wielu rodziców zaskakujące. Dla dorosłych i większości dzieci huśtanie jest przyjemnością, a huśtawki to niemal obowiązkowy punkt każdego placu zabaw. Jednak dla części dzieci to doświadczenie jest zbyt intensywne a nawet nieprzyjemne – i zamiast radości pojawia się dyskomfort lub lęk.
Już na początku warto wspomnieć że nadwrażliwość sensoryczna może objawiać się na wiele sposobów . Jednym z nich jest właśnie unikanie huśtania SI.
Unikanie huśtania SI – jak rozpoznać problem?
Unikanie huśtania SI oznacza, że dziecko nie chce korzystać z huśtawki, zjeżdżalni czy bujaka. Czasem już sama propozycja podnosi jego stres, pojawia się płacz albo wyraźna niechęć. Dzieci mogą mówić, że im się kręci w głowie, robi się niedobrze, boją się wypaść – lub w ogóle nie potrafią nazwać swojego dyskomfortu. Niektóre maluchy lekko się huśtają, ale szybko chcą przerwać zabawę.
Unikanie huśtania SI a przedsionkowy system zmysłowy
Za to, czy przejażdżka na huśtawce sprawia frajdę czy lęk odpowiada w dużej mierze układ przedsionkowy, który informuje nas o położeniu ciała w przestrzeni. Jeśli układ przedsionkowy jest nadwrażliwy wtedy dziecko doświadcza bujania jako zbyt intensywnego – tak jakby „świat wiruje za szybko”. Właśnie wtedy pojawia się unikanie huśtania SI.
Warto pamiętać że problemy przedsionkowe mogą prezjawiać się na inne sposoby. Jeśli Twoje dziecko nie lubi skakania wspinania się a nawet jazdy samochodem, te zachowania mogą mieć wspólną przyczynę.
Unikanie huśtania SI – skorzystaj z diagnozy Sensorini
Właśnie dlatego zawsze zachęcam rodziców by nie ignorowali niechęci do huśtawek. Nawet jeśli unikanie huśtania SI wydaje się błahym problemem warto skorzystać z diagnozy Sensorini – sprawdzimy reakcje przedsionkowe i ocenimy, czy dziecko potrzebuje terapii integracji sensorycznej . Taka konsultacja pozwala zrozumieć czy przyczyna tkwi w nadwrażliwości, czy może wynika z wcześniejszych nieprzyjemnych doświadczeń – np. po upadku z wysokości.
Unikanie huśtania SI – porady dla rodziców
Z doświadczenia wiem, jak ważna jest codzienna obserwacja dziecka. Jeśli maluch odmawia huśatnia, nie warto go zmuszać ani przekonywać na siłę. W zamian szukamy innych form zabawy, które są akceptowalne i bezpieczne . Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jakie są domowe sposoby na wspieranie integracji sensorycznej, odwiedź artykuł czy SI można robić w domu bez specjalisty. Znajdziesz tam moje sugestie działań, które nie wymagają specjalistycznego sprzętu ani specjalnych umiejętności.
Unikanie huśtania SI – częste współwystępowanie z innymi trudnościami
Podczas pracy w gabinecie widzę, że unikanie huśtania SI może współistnieć z innymi wyzwaniami sensorycznymi – niechęcią do ruchu trudnościami z równowagą a nawet problemami z koncentracją. Często dzieci, które unikają huśtawek mają też trudność ze żmudnymi, dokładnymi czynnościami. Warto pamiętać, że każde dziecko jest inne i wymaga indywidualnego podejścia w terapii.
Unikanie huśtania SI – podsumowanie
Unikanie huśtania SI to sygnał że układ przedsionkowy dziecka odbiera ruch w specyficzny sposób. Jako terapeuta zachęcam, by nie ignorować tego sygnału i zgłosić się do specjalisty od integracji sensorycznej. Wspólna diagnoza Sensorini pozwoli zrozumieć potrzeby dziecka i podjąć odpowiednie działania, które realnie poprawiają jakość jego życia.
Warto pamiętać, że niektóre dzieci mogą też przejawiać inne wyzwania sensoryczne, jak gryzienie i żucie przedmiotów. Holistyczne spojrzenie i wsparcie specjalisty to klucz do sukcesu w terapii integracji sensorycznej.
Dodaj komentarz