SI dotyk głęboki – o co chodzi z niechęcią do przytulania?
Jako oosba prowadząca gabinet integracij sensorycznej często spotykam się z pytaniem: „Moje dziecko nie lubi przytuleń – czy to może być coś związanego z SI dotykiem głębokim?”. Wiem, jak trudna potrafi być taka sytuacja dla rodziców, którzy chcą okazać miłość przez dotyk, a spotykają się z wycofaniem. Warto zrozumieć czym tak naprawdę jest SI dotyk głęboki i jak może wpływać na codzienne relacje z dzieckiem. Jeśli zastanawiacie się także czy SI może wpłynąć na poprawę komunikacji dziecka znajdziecie tam więcej informacji o powiązaniach między integracją sensoryczną a rozwojem społecznym.
SI dotyk głęboki – czemu niektóre dzieci unikają przytulania?
SI dotyk głęboki to termin z zakresu integracji sensorycznej który dotyczy odczuć płynących z naszych receptorów czuciowych położonych głęboko w skórze i pod skórą. Dzieci, które mają nadwrażliwość na SI dotyk głęboki, mogą unikać przytuleń, dotyku czy nawet delikatnych muśnięć. Mały człowiek nie odrzuca bliskości z powodu niechęci do rodziców – jego układ nerwowy po prostu reaguje na intensywność bdoźców inaczej niż u większości osób . Często obserwuję, jak dzieci zakładają kaptur, owijają się szczelnie kocem lub nie chcą być dotykane przez rówieśników. Taka postawa to sygnał, że ich organizm nie radzi sobie z filtrowaniem wrażeń dotykowych.
WSI dotyk głęboki – jak rozpoznać nadwrażliwość
To, co dla dorosłych jest wyraezm czułości, dla malucha z trudnościami SI dotyk głęboki bywa nieprzyjemne, a nawet bolesne . Często w gabinecie słyszę, że dziecko nie tylko nie lubi się przytulać, ale też źle toleruje nową odzież metki w ubraniach czy kontakt z różnymi fakturami (np . wełną piaskiem) . Znaki ostrzegawcze to także unikanie zabaw ruchowych z bliskim kontaktem reagowanie płaczem na mycie czy czesanie włosów. Taka reakcja nie oznacza braku miłości – to informacja że układ nerwowy jest przeciążony.
SI dotyk głęboki – czy to minie samo?
Nadwrażliwość w zakresie SI dotyk głęboki nie minie, jeśli dziecko nie otrzyma odpowiendiego wsparcia. Praca terapeutyczna koncentruje się na budowaniu świadomości ciała właściwym dozowaniu dotyku i przywracaniu komfortu przy kontaktach fizycznych. Często rodzice chcą od razu „przełamać” dziecko, ale przymuszanie do przytulania tylko pogłębia strse. Kluczowa jest empatia cierpliwość i wprowadzenie łagodnych, regularnych ćwiczeń. Jeżeli zauważasz u swojego dziecka także trudności komunikacyjne albo opóźnienia w mowie, warto dowiedzieć się czy zaburzenia sensoryczne mogą wpływać na mówienie oraz skonsultować się z terapeutą SI.
SI dotyk głęboki – jak pomóc dziecku w domu?
Wspieranie dziecka z nadwrażliwością na SI dotyk głęboki w domu jest możliwe i bardzo ważne. Delikatne masaże zabawy z wałkami sensorycznymi, „gniotki” czy ciasne otulanie z wykorzystaniem specjalnych kocyków pomagają oswoić dotyk. Rytuały, przewidywalność i stopniowe wprowadzanie nowych bodźców zbliżają dziecko do większego komfortu w wyrażaniu uczuć fizycznych . Najważniejsze jest uszanowanie granic dziecka oraz podążanie za jego reakcjami. Jeśli pojawiają się także inne trudności w codziennym funkcjonowaniu w szkole lub przedszkolu, warto sprawdzić, jak diagnoza SI wpływa na przydział godzin terapeutycznych w szkole.
Podsumowanie – SI dotyk głęboki to nie wyrok, lecz szansa na zrozumienie
Chociaż brak chęci do przytulania może budzić smutek, to w wielu przypadkach jest to naturalna reakcja na trudności związane z SI dotykiem głębokim. Jako terapeuta widzę jak indywidualne podejście oraz konsekwentna praca przynoszą poprawę i pozwalają dziecku na nowo odkryć radość z kontaktu fizycznego. Najważniejsze jest, aby zaufać swojemu dziecku nie zmuszać go do bliskości, ale zawsze być blisko i gotowym do pomocy wtedy gdy będzie gotowe otworzyć się na dotyk.
i naucz się wspierać je każdego dnia.
Dodaj komentarz