\nKiedy zaczyna\u0142am prac\u0119, cz\u0119stym zdaniem, jakie s\u0142ysza\u0142am od rodzic\u00f3w, by\u0142o „dziecko po prostu tak ma” albo „wyro\u015bnie z tego”. Dzi\u015b to si\u0119 wyra\u017anie zmienia. Coraz wi\u0119cej rodzin z Olsztyna przychodzi do mnie nie dlatego, \u017ce jest ju\u017c bardzo \u017ale, ale dlatego, \u017ce rodzic zauwa\u017cy\u0142 co\u015b niepokoj\u0105cego i chce to po prostu sprawdzi\u0107. Ta rosn\u0105ca \u015bwiadomo\u015b\u0107 to jedna z najlepszych rzeczy, jakie w ostatnich latach wydarzy\u0142y si\u0119 w opiece nad dzie\u0107mi - i chc\u0119 wyja\u015bni\u0107, dlaczego wczesna, uwa\u017cna reakcja rodzica ma tak du\u017ce znaczenie.\n<\/p>\n
\nM\u00f3zg ma\u0142ego dziecka jest wyj\u0105tkowo plastyczny. W pierwszych latach \u017cycia tworzy si\u0119 i wzmacnia najwi\u0119cej po\u0142\u0105cze\u0144 nerwowych, tak\u017ce tych odpowiedzialnych za przetwarzanie bod\u017ac\u00f3w - dotyku, ruchu, d\u017awi\u0119ku, czucia z mi\u0119\u015bni i staw\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie dlatego wsparcie wprowadzone wcze\u015bnie dzia\u0142a skuteczniej: pracujemy z uk\u0142adem nerwowym w momencie, gdy jest najbardziej podatny na zmian\u0119. Nie chodzi o „leczenie” ani o obietnic\u0119 cud\u00f3w - integracja sensoryczna to terapia i wsparcie rozwoju, nie lek. Chodzi o to, by da\u0107 dziecku narz\u0119dzia, zanim trudno\u015b\u0107 zd\u0105\u017cy urosn\u0105\u0107 i poci\u0105gn\u0105\u0107 za sob\u0105 kolejne.\n<\/p>\n
\nBo trudno\u015bci sensoryczne rzadko zostaj\u0105 tam, gdzie si\u0119 zacz\u0119\u0142y. Dziecko, kt\u00f3re nie znosi ha\u0142asu, z czasem zaczyna unika\u0107 przedszkolnych uroczysto\u015bci, potem grupy, potem czuje si\u0119 „inne”. Dziecko, kt\u00f3re \u017ale znosi dotyk, bywa odbierane jako niegrzeczne, gdy odpycha koleg\u00f3w. Wczesna reakcja pozwala przerwa\u0107 ten \u0142a\u0144cuch, zanim do\u0142\u0105czy do niego niska samoocena i l\u0119k. Wi\u0119cej o tym, jak wsparcie sensoryczne potrafi uprzedzi\u0107 p\u00f3\u017aniejsze k\u0142opoty, pisz\u0119 w tek\u015bcie, czy wczesna terapia SI zapobiega trudno\u015bciom szkolnym<\/a>.\n<\/p>\n \n\u017baden specjalista nie zna dziecka tak jak jego rodzic. To Ty widzisz je w setkach codziennych sytuacji: przy jedzeniu, ubieraniu, zasypianiu, na placu zabaw, w go\u015bciach. Dlatego \u015bwiadomy rodzic jest najlepszym systemem wczesnego ostrzegania, jaki istnieje. Nie chodzi o to, \u017ceby zamieni\u0107 si\u0119 w diagnost\u0119 i doszukiwa\u0107 si\u0119 zaburze\u0144 w ka\u017cdym grymasie. Chodzi o uwa\u017cno\u015b\u0107 - o to, \u017ceby nie przechodzi\u0107 oboj\u0119tnie obok sygna\u0142\u00f3w, kt\u00f3re powtarzaj\u0105 si\u0119 i utrudniaj\u0105 dziecku \u017cycie.\n<\/p>\n \nW praktyce warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, gdy trudno\u015bci s\u0105 nasilone, powtarzalne i wp\u0142ywaj\u0105 na codzienne funkcjonowanie - a nie gdy zdarzaj\u0105 si\u0119 raz na jaki\u015b czas. Rozr\u00f3\u017cnienie normy rozwojowej od sygna\u0142u alarmowego bywa trudne, dlatego pomocny mo\u017ce by\u0107 m\u00f3j artyku\u0142 o tym, co jest norm\u0105, a co sygna\u0142em alarmowym w rozwoju sensorycznym<\/a>. Je\u015bli natomiast masz konkretne w\u0105tpliwo\u015bci, czy Twoje dziecko potrzebuje badania, warto zajrze\u0107 do tekstu czy moje dziecko potrzebuje diagnozy integracji sensorycznej<\/a>.\n<\/p>\n \nZale\u017cy mi, \u017ceby dobrze si\u0119 zrozumie\u0107: \u015bwiadomy rodzic to nie rodzic zestresowany, kt\u00f3ry w ka\u017cdym zachowaniu widzi problem. To rodzic, kt\u00f3ry wie, na co patrze\u0107, i potrafi zareagowa\u0107 bez paniki. Widz\u0119 te\u017c, jak bardzo \u015bwiadomo\u015b\u0107 jednego rodzica nap\u0119dza kolejnych - mama, kt\u00f3ra sprawdzi\u0142a u siebie i dosta\u0142a spokojne wyja\u015bnienie, opowiada o tym na placu zabaw czy w przedszkolnej grupie, i nagle temat przestaje by\u0107 tabu. Coraz cz\u0119\u015bciej sygna\u0142 wychodzi te\u017c od nauczycielek i pediatr\u00f3w, kt\u00f3rzy zamiast m\u00f3wi\u0107 „wyro\u015bnie z tego”, sugeruj\u0105 konsultacj\u0119. To wsp\u00f3lne budowanie kultury uwa\u017cno\u015bci, na kt\u00f3rym najbardziej korzystaj\u0105 dzieci.\n<\/p>\n \nTaka postawa daje dziecku ogromnie du\u017co. Kilka rzeczy, kt\u00f3re w mojej praktyce naprawd\u0119 robi\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119:\n<\/p>\n \nPe\u0142n\u0105 diagnoz\u0119 integracji sensorycznej wykonuje si\u0119 zwykle od oko\u0142o 4. roku \u017cycia, ale to nie znaczy, \u017ce u m\u0142odszego dziecka trzeba czeka\u0107 z za\u0142o\u017conymi r\u0119kami - obserwacja i konsultacja s\u0105 mo\u017cliwe wcze\u015bniej i cz\u0119sto wystarczaj\u0105, by ustali\u0107, czy jest si\u0119 czym martwi\u0107. Je\u015bli sygna\u0142y si\u0119 utrzymuj\u0105, nie warto ich odk\u0142ada\u0107 „na p\u00f3\u017aniej”; pisz\u0119 o tym w tek\u015bcie, kiedy nie czeka\u0107 z diagnoz\u0105 sensoryczn\u0105<\/a>. Gdy zdecydujesz si\u0119 na badanie, zakres i przebieg opisuj\u0119 na stronie o diagnozie sensorycznej w Olsztynie<\/a>.\n<\/p>\nRola rodzica - najczulszy „czujnik” dziecka<\/h2>\n
\u015awiadomo\u015b\u0107 to nie panika - to spokojne dzia\u0142anie<\/h2>\n
\n
Kiedy warto przej\u015b\u0107 od obserwacji do diagnozy<\/h2>\n