\nKiedy rodzic pyta mnie w gabinecie, dlaczego jego czteroletnie dziecko wci\u0105\u017c nie potrafi samo za\u0142o\u017cy\u0107 skarpetek albo je wy\u0142\u0105cznie palcami, rzadko chodzi o zwyk\u0142e „lenistwo” czy brak wprawy. Ubieranie si\u0119 i jedzenie to jedne z najbardziej z\u0142o\u017conych czynno\u015bci, jakie wykonuje ma\u0142e dziecko - wymagaj\u0105 sprawnych d\u0142oni, ale te\u017c dobrze zorganizowanej pracy zmys\u0142\u00f3w. Terapia r\u0119ki, prowadzona w ramach podej\u015bcia integracji sensorycznej, potrafi realnie wesprze\u0107 dziecko w tych codziennych zadaniach, cho\u0107 nie jest cudownym prze\u0142\u0105cznikiem ani gwarancj\u0105.\n<\/p>\n
\n\u017beby zapi\u0105\u0107 guzik, dziecko musi jednocze\u015bnie utrzyma\u0107 stabiln\u0105 postaw\u0119, precyzyjnie ustawi\u0107 palce, poczu\u0107 si\u0142\u0119 nacisku i skoordynowa\u0107 to wszystko ze wzrokiem. Za ka\u017cdy z tych element\u00f3w odpowiada inny uk\u0142ad zmys\u0142owy. Uk\u0142ad proprioceptywny - czucie g\u0142\u0119bokie p\u0142yn\u0105ce z mi\u0119\u015bni i staw\u00f3w - podpowiada dziecku, jak mocno chwyci\u0107 \u0142y\u017ck\u0119, \u017ceby jej nie upu\u015bci\u0107, ale i nie zgnie\u015b\u0107. Uk\u0142ad przedsionkowy dba o stabilno\u015b\u0107 tu\u0142owia, dzi\u0119ki kt\u00f3rej r\u0119ce mog\u0105 swobodnie pracowa\u0107 z dala od cia\u0142a. Uk\u0142ad dotykowy pozwala rozpozna\u0107 guzik czy sztu\u0107ce bez ci\u0105g\u0142ego patrzenia na d\u0142onie.\n<\/p>\n
\nGdy kt\u00f3ry\u015b z tych obszar\u00f3w dzia\u0142a nieprecyzyjnie, dziecko wk\u0142ada w zwyk\u0142e czynno\u015bci ogromny wysi\u0142ek. Widz\u0119 to w gabinecie codziennie: maluch, kt\u00f3ry ca\u0142y czas zsuwa si\u0119 z krzes\u0142a i podpiera g\u0142ow\u0119 r\u0119k\u0105, nie ma „z czego” wyci\u0105gn\u0105\u0107 precyzji d\u0142oni, bo ca\u0142\u0105 energi\u0119 zu\u017cywa na utrzymanie pozycji. Warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce trudno\u015bci motoryczne i pozornie niezwi\u0105zane objawy potrafi\u0105 mie\u0107 wsp\u00f3lne pod\u0142o\u017ce - pisz\u0119 o tym szerzej w tek\u015bcie o tym, czy nadruchliwo\u015b\u0107 mo\u017ce wynika\u0107 z podprzedsionkowo\u015bci<\/a>.\n<\/p>\n \nRodzice cz\u0119sto nie wiedz\u0105, \u017ce drobne codzienne sceny to cenne wskaz\u00f3wki diagnostyczne. Zwr\u00f3\u0107 uwag\u0119, czy Twoje dziecko:\n<\/p>\n \nPojedynczy objaw nic jeszcze nie przes\u0105dza - dzieci rozwijaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cnym tempie. Niepokoi\u0107 powinno raczej ich nagromadzenie i to, \u017ce wysi\u0142ek dziecka wyra\u017anie nie przek\u0142ada si\u0119 na post\u0119py. Bywa te\u017c, \u017ce frustracja przy nieudanych pr\u00f3bach przeradza si\u0119 w wybuchy z\u0142o\u015bci; ten emocjonalny w\u0105tek opisuj\u0119 w artykule o tym, dlaczego dziecko reaguje agresj\u0105 na drobne frustracje<\/a>.\n<\/p>\n \nW mojej praktyce nie \u0107wicz\u0119 „zapinania guzik\u00f3w” w oderwaniu od reszty. Najpierw dbam o fundament - stabilno\u015b\u0107 postawy i dobre czucie w\u0142asnego cia\u0142a - a dopiero potem pracujemy nad precyzj\u0105 d\u0142oni i chwytem. Dostrajanie uk\u0142adu proprioceptywnego przez zabawy z oporem, d\u017awiganiem czy gnieceniem sprawia, \u017ce dziecko zaczyna lepiej dozowa\u0107 si\u0142\u0119. To w\u0142a\u015bnie ono odpowiada za to, czy widelec wypadnie z r\u0119ki, czy pewnie trafi do talerza.\n<\/p>\nSygna\u0142y, kt\u00f3re warto obserwowa\u0107 w domu<\/h2>\n
\n
Jak terapia przek\u0142ada si\u0119 na ubieranie i jedzenie<\/h2>\n