\nDziecko, kt\u00f3re cz\u0119\u015bciej ni\u017c r\u00f3wie\u015bnicy potyka si\u0119 o w\u0142asne nogi, wpada na framugi albo „z niczego” l\u0105duje na pod\u0142odze, budzi zrozumia\u0142y niepok\u00f3j rodzic\u00f3w. W mojej praktyce takie sytuacje pojawiaj\u0105 si\u0119 bardzo cz\u0119sto, zw\u0142aszcza gdy potkni\u0119cia nie zdarzaj\u0105 si\u0119 od czasu do czasu, ale staj\u0105 si\u0119 codziennym t\u0142em zabawy i poruszania si\u0119 po domu. Prowadz\u0119 gabinet integracji sensorycznej w Olsztynie i chc\u0119 Ci\u0119 uspokoi\u0107: niezgrabno\u015b\u0107 ruchowa u ma\u0142ego dziecka nie zawsze oznacza co\u015b powa\u017cnego, ale warto j\u0105 rozumie\u0107, a nie ignorowa\u0107.\n<\/p>\n
\nZa poczucie r\u00f3wnowagi i orientacj\u0119 cia\u0142a w przestrzeni odpowiadaj\u0105 przede wszystkim dwa uk\u0142ady zmys\u0142owe, o kt\u00f3rych rzadko my\u015blimy na co dzie\u0144. Pierwszy to uk\u0142ad przedsionkowy<\/strong>, mieszcz\u0105cy si\u0119 w uchu wewn\u0119trznym - to on informuje m\u00f3zg o tym, gdzie znajduje si\u0119 g\u0142owa, czy si\u0119 pochylamy, przyspieszamy i w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 dzia\u0142a grawitacja. Drugi to uk\u0142ad proprioceptywny<\/strong>, czyli czucie g\u0142\u0119bokie p\u0142yn\u0105ce z mi\u0119\u015bni i staw\u00f3w, dzi\u0119ki kt\u00f3remu dziecko „wie”, gdzie ma stopy, nawet nie patrz\u0105c na nie.\n<\/p>\n \nKiedy te uk\u0142ady przetwarzaj\u0105 informacje mniej sprawnie, m\u00f3zg dostaje niepe\u0142ny lub sp\u00f3\u017aniony obraz sytuacji. Dziecko musi wtedy bardziej kontrolowa\u0107 ruch wzrokiem, szybciej si\u0119 m\u0119czy, a przy ka\u017cdej zmianie pod\u0142o\u017ca czy tempa \u0142atwo traci stabilno\u015b\u0107. St\u0105d bior\u0105 si\u0119 potkni\u0119cia na r\u00f3wnym chodniku, trudno\u015b\u0107 ze staniem na jednej nodze, obijanie si\u0119 o meble albo ostro\u017cne, „sztywne” poruszanie si\u0119. Bywa te\u017c odwrotnie - dziecko jest w ci\u0105g\u0142ym ruchu, bo dopiero mocne bod\u017ace ruchowe pozwalaj\u0105 mu poczu\u0107 w\u0142asne cia\u0142o.\n<\/p>\n \nZanim rodzic zdecyduje si\u0119 na konsultacj\u0119, warto przez kilka dni spokojnie poobserwowa\u0107 dziecko. Zwr\u00f3\u0107 uwag\u0119, czy powtarzaj\u0105 si\u0119 takie zachowania:\n<\/p>\n \nPojedynczy objaw jeszcze o niczym nie przes\u0105dza - dzieci rozwijaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cnym tempie. Niepokoi\u0107 powinno raczej ich nagromadzenie oraz to, \u017ce trudno\u015bci utrzymuj\u0105 si\u0119 mimo dorastania i utrudniaj\u0105 dziecku zabaw\u0119, samodzielno\u015b\u0107 albo odbieraj\u0105 mu pewno\u015b\u0107 siebie.\n<\/p>\n \nPe\u0142n\u0105, wystandaryzowan\u0105 diagnoz\u0119 integracji sensorycznej przeprowadza si\u0119 zwykle od 4. roku \u017cycia, poniewa\u017c opiera si\u0119 ona mi\u0119dzy innymi na pr\u00f3bach i testach wymagaj\u0105cych wsp\u00f3\u0142pracy dziecka. Nie oznacza to jednak, \u017ce u m\u0142odszych dzieci trzeba czeka\u0107 z za\u0142o\u017conymi r\u0119kami - u dwu- i trzylatk\u00f3w opieram si\u0119 na wywiadzie z rodzicami oraz obserwacji swobodnej zabawy, a dzia\u0142ania maj\u0105 wtedy charakter wczesnej interwencji. Wi\u0119cej o tym, jak wspieramy najm\u0142odszych, pisz\u0119 w artykule o skuteczno\u015bci terapii SI u dzieci w wieku 2-3 lat<\/a>.\n<\/p>\n \nSamo spotkanie diagnostyczne zaczynam od rozmowy o przebiegu ci\u0105\u017cy, rozwoju ruchowym i codziennych trudno\u015bciach, a potem zapraszam dziecko do zabawy zadaniowej - obserwuj\u0119, jak reaguje na ruch, jak planuje sekwencje ruchowe, jak radzi sobie z r\u00f3wnowag\u0105 i koordynacj\u0105. To dla dziecka forma zabawy, a dla mnie \u017ar\u00f3d\u0142o konkretnych informacji o tym, kt\u00f3ry uk\u0142ad zmys\u0142owy potrzebuje wsparcia. Diagnoza integracji sensorycznej nie jest etykiet\u0105 ani wyrokiem - to punkt wyj\u015bcia do zaplanowania terapii dopasowanej do konkretnego dziecka.\n<\/p>\n \nIm wcze\u015bniej zrozumiemy, sk\u0105d bior\u0105 si\u0119 upadki i niezgrabno\u015b\u0107, tym \u0142atwiej dobra\u0107 \u0107wiczenia, kt\u00f3re w naturalny, przyjemny dla dziecka spos\u00f3b „dostrajaj\u0105” prac\u0119 zmys\u0142\u00f3w. Nie obiecuj\u0119 cud\u00f3w ani gwarancji - rozw\u00f3j to proces - ale dobrze poprowadzona terapia potrafi realnie poprawi\u0107 stabilno\u015b\u0107, koordynacj\u0119 i p\u0142ynno\u015b\u0107 ruchu, a przy okazji odbudowa\u0107 u dziecka odwag\u0119 do pr\u00f3bowania nowych rzeczy. Warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce trudno\u015bci motoryczne cz\u0119sto id\u0105 w parze z napi\u0119ciem emocjonalnym; o tym w\u0105tku pisz\u0119 osobno w tek\u015bcie o tym, jak terapia SI pomaga przy l\u0119ku separacyjnym<\/a>.\n<\/p>\nNa co zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 w codziennych sytuacjach<\/h2>\n
\n
Jak wygl\u0105da diagnoza i kiedy warto si\u0119 zg\u0142osi\u0107<\/h2>\n
Co daje wczesne rozpoznanie<\/h2>\n